Η Microsoft την έκανε τη μαλακία της πάλι. Πριν από ένα χρόνο είχα φορτώσει Windows 11 σε «unsupported» υπολογιστή – έναν υπολογιστή που είχα αγοράσει το 2020, και είναι άψογος. Δεν έχω προσέξει να έχει κανένα πρόβλημα πουθενά. Και είμαι, γενικά, πολύ προσεχτικός με τα μηχανήματα που αγοράζω. Προτιμώ να δώσω παραπάνω λεφτά και να πάρω το μηχάνημα που θεωρώ καλό, παρά να πάρω κάτι κατώτερο. Οι υπάλληλοι με βαριούνται όταν πάω να αγοράσω υπολογιστή – ή καταλαβαίνουν ότι έχουν να κάνουν με κάποιον που καταλαβαίνει και μου προτείνουν κάτι που είναι όντως καλό.

Δεν θέλω, Microsoft, να αλλάξω τον υπολογιστή μου. Όχι από τώρα, τουλάχιστον. Είναι καλός, γαμώ το φελέκι σας· δεν έχει ακόμα φάει τα ψωμιά του.

Τώρα, όμως, τα Windows 11 μού έβγαζαν μια ειδοποίηση στο taskbar ότι έχουν λήξει και πρέπει να τα αναβαθμίσω. Όταν πήγαινα να τα αναβαθμίσω, δεν μπορούσα. Λόγω του «παλιού» υπολογιστή. Παρότι ήδη τα είχα μέσα στον «unsupported» υπολογιστή και έτρεχαν κανονικότατα χωρίς το παραμικρό πρόβλημα, δεν μπορούσα να τα αναβαθμίσω.

Πήγα στο site της ακατονόμαστης εταιρείας για να κατεβάσω το ISO image των τελευταίων Windows 11 και να τα φορτώσω χειροκίνητα αφού το update με σνόμπαρε. Πατάω το κουμπάκι που γράφει download και συναντώ κάποιο error. Μπα σε καλό σας, τι είναι τώρα τούτο; Κάτι εμπόδιζε το κατέβασμα των Windows 11. Ρίχνω όλα τα firewall που έχω – και αυτά στον υπολογιστή, και αυτά στο browser – τα πάντα. Πάω πάλι να κατεβάσω τα Windows 11.

Τα ίδια. Κάποιο «μυστηριώδες» error.

Μα, είναι δυνατόν η ακατονόμαστη πουνατοεταιρεία να τσεκάρει το hardware μου, να το βρίσκει δήθεν «unsupported», και γι’αυτό να μπλοκάρει το download; Ε, όχι. Θα ήταν φασίστες...

Το ελέγχω από το κινητό μου – και κατεβάζω εκεί τα Windows 11 κανονικά. Σε ένα σύστημα Android!

Ε, όχι πως είναι φασίστες τα παλληκάρια...

Περνάω το αρχείο σε έναν άλλο υπολογιστή μου και ετοιμάζω ένα flashdisk με το υπέροχο εργαλείο που λέγεται Rufus (και είναι απαραίτητο πλέον αν θες να φορτώσεις Windows 11 σε δήθεν «unsupported» μηχάνημα). Τα έχω όλα έτοιμα και πάω να αναβαθμίσω, μέσω του flashdisk, χειροκίνητα, τα Windows 11.

Και τι μου γράφει, το καταραμένο σύστημα;

«Σας λείπει το TPM 2.0»...

Ε, όχι, ρε φίλε. Το Rufus δεν ρυθμίζει τα Windows 11 ώστε να προσπερνάνε τέτοιες μαλακίες;

Πάω στο site του Rufus, και βλέπω ότι έχουν βγάλει νέα αναβάθμιση του προγράμματος για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα στα τελευταία Windows 11 (τα 24Η2) τα οποία έχουν μια νέα δικλείδα που δεν σε αφήνει να κάνεις update ΟΥΤΕ χειροκίνητα σε «unsupported» μηχάνημα!

Ο Χριστός και η Παναγία...

Τι προσπαθεί να κάνει, τελικά, η Microsoft; Να γαμήσει τελείως τους χρήστες;

Φτιάχνω καινούργιο flashdisk με το Rufus 4.6, το φορτώνω, και έκανα την αναβάθμιση αισίως (ή, ίσως, γαμίως) στα Windows 11 24Η2.

Πρώτες εντυπώσεις: Είναι όντως βελτιωμένα. Πιο όμορφη φάτσα στο Windows Explorer, και έχει και tabs! Πάντα ήθελα το Windows Explorer με tabs... Επίσης, έχουν βελτιώσει λιγάκι το taskbar – λιγάκι – έχουν βάλει μια ουσιώδη επιλογή, την «Combine taskbar buttons when the taskbar is full» (την οποία, φυσικά, και ενεργοποίησα). Δυστυχώς, ακόμα δεν νομίζω ότι μπορείς να βάλεις μικρότερα εικονίδια, ούτε να αλλάξεις χρώμα, στο taskbar. Τέλος πάντων, είναι βελτίωση. (Βλ. τι είχα γράψει παλιότερα για τα Windows 11.) Επίσης, όλα τα προγράμματα που έχω γράψει με την AutoHotKey μοιάζει να λειτουργούν κανονικά, εντός και εκτός του Explorer. Όλα φαίνονται καλά, και καλύτερα από τα προηγούμενα Windows 11.

Αλλά–

–και μιλάμε για πελώριο, γιγαντιαίο ΑΛΛΑ–

–η Microsoft έχει γαμήσει τελείως τους χρήστες του συστήματός της. Τους έχει φτύσει κανονικά, τους έχει κλοτσήσει στα @@. Είναι απαράδεκτο μια εταιρεία να προσπαθεί να σε εξαναγκάσει να αλλάξεις το hardware. Σε τελική ανάλυση, ρωτάς τον άλλο αν έχει λεφτά τώρα να αγοράσει καινούργιο υπολογιστή; Ή, αν εγώ έχω έναν υπολογιστή που είναι ακόμα καλός και δεν έχω κανένα πρόβλημα μαζί του, γιατί να τον αλλάξω; Επειδή το λέει η Microsoft;

Εντάξει, μια εταιρεία μπορεί σίγουρα να σε προειδοποιήσει ότι ένα software που βγάζει έχει κάποιες απαιτήσεις από το hardware. Αν όμως εσύ δεν θέλεις να το δεχτείς αυτό, τότε είναι δικό σου θέμα. Αν φορτώσεις το σύστημα και ο υπολογιστή σου κρασάρει, είναι δικό σου γαμημένο θέμα· δεν είναι της Microsoft. (Που, για να λέμε την αλήθεια, το σύστημα δεν κρασάρει. Μια χαρά τρέχει – εκτός, ίσως, αν προσπαθήσεις να το τρέξεις σε υπολογιστή που φτιάχτηκε πριν από το 2000.) Αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα ασφαλείας – όπως με το TPM – τότε, και πάλι, αν ο χρήστης θέλει να το αγνοήσει, είναι δικό του θέμα· δεν είναι θέμα της εταιρείας.

Η Microsoft έχει ξεφύγει τελείως. Νομίζει ότι μπορεί να ορίζει, όχι μόνο την αγορά, αλλά και τι κάνεις μες στο σπίτι σου ή στο γραφείο σου.

Και ο υπολογιστή σου είναι σαν το σπίτι του (ή το γραφείο σου)· ή έτσι πρέπει να είναι. Ζούμε, άλλωστε, σε virtual reality πλέον, σωστά;

Μια εταιρεία που φτιάχνει software, ακόμα και λειτουργικό σύστημα, έχει δικαίωμα, έστω, να απαιτεί κάποια updates ασφαλείας όταν συνδέεσαι στο διαδίκτυο· έχει δικαίωμα ακόμα και να σου ρίξει κανένα διαφημιστικό ίσως. Αλλά μέχρι εκεί. Δεν έχει δικαίωμα να σε εξαναγκάσει να πετάξεις τον υπολογιστή σου και να αγοράσεις άλλον.

Η Microsoft κάνει συνέχεια πλάτες στις εταιρίες που θέλουν να πουλήσουν καινούργια μηχανήματα. Προσπαθεί να εξαναγκάσει την αγορά. Αυτό δεν είναι θεμιτό. Είναι πειρατεία, ουσιαστικά. Είναι κουρσάρικη κατάσταση. Σαν να έρχεται και να σε βομβαρδίζει μέχρι που να εξαναγκαστείς να κάνεις εκείνο που θέλει.

Δεν ξέρω πώς, αλλά κάποιος πιστεύω ότι κάποτε – και καλύτερα πιο σύντομα παρά πιο αργά – πρέπει να βάλει ένα φρένο στη Microsoft, ή σε όποια άλλη εταιρεία προσπαθεί να κάνει κάτι παρόμοιο. Διότι, πολύ απλά, δεν είναι σωστά πράγματα αυτά.

Προσωπικά, εξαιτίας όλων αυτών που συμβαίνουν με τα updates, ξέρετε τι νοοτροπία έχω με τους υπολογιστές; Ποτέ μη συνδέεις με το διαδίκτυο το μηχάνημα που σε ενδιαφέρει να κάνεις τη δουλειά σου.

Τους υπολογιστές που τους έχω για το διαδίκτυο είναι «για το διαδίκτυο». Δεν τους έχω για σοβαρή δουλειά. Το μηχάνημα που κάνω σοβαρή δουλειά, και που περνάω τον καιρό μου σαν να είναι το σπίτι μου, είναι πάντα απομονωμένο από δίκτυα. Απενεργοποιώ τελείως τις κάρτες δικτύου. Φορτώνω το σύστημα που θέλω, το φτιάχνω όπως το θέλω, και μετά... είναι σαν έργο τέχνης. Αυτά. Το διακοσμώ σαν το σπίτι μου. Αν θέλω να κάνω αναβάθμιση σε κάτι, θα πάω, θα το κατεβάσω από το διαδίκτυο (από άλλο μηχάνημα), και μετά θα το μεταφέρω εκεί.

Τελευταία, αγόρασα ένα laptop για να αντικαταστήσω το παλιό μου. Ήταν πια η ώρα, το αισθανόμουν· και στο παλιό είχε γίνει στην οθόνη (από δική μου βλακεία) μια χαρακιά που με τσάντιζε. Τσέκαρα πολύ προσεχτικά και αγόρασα ακριβώς το μηχάνημα που ήθελα. Είναι από τα καινούργια, τα πολύ καινούργια. Δεν έχει BIOS, έχει μόνο UEFI. Φυσικά, είχε μέσα Windows 11. Ξέρετε τι έκανα; Φορμάτ κατευθείαν, με το GParted. Έσβησα τα πάντα. Χώρισα τον δίσκο ακριβώς όπως τον ήθελα, και μετά φόρτωσα την τελευταία έκδοση των Windows 10 (ναι, 10, όχι 11 – τα 11 βρομάνε), για να μην πω ότι δεν αναβαθμίστηκα.

Μέχρι στιγμής, στο προηγούμενό μου laptop, δούλευα με μια έκδοση των Windows 10 που ήταν του 2017. Όχι, δεν είναι τυπογραφικό λάθος. Και σας πληροφορώ ότι έτρεχε άψογα τα πάντα.

Τα αγαπώ τα Windows 10. Είναι το καλύτερο λειτουργικό σύστημα που έχω συναντήσει. Για να τα αλλάξω, θα πρέπει να γίνει κάτι δραματικό – που δεν νομίζω ότι θα γίνει μέσα στα επόμενα 5 χρόνια τουλάχιστον. Επιπλέον, με την AutoHotKey έχω κάνει το σύστημα τελείως δικό μου. Είναι τα δικά μου Windows, στο δικό μου μηχάνημα. Έτσι μου αρέσει.

Και αυτό είναι που πιστεύω πως γενικά πρέπει να ισχύει με τους υπολογιστές, και να ενθαρρύνεται και από τις εταιρείες. Να κάνεις το μηχάνημα σαν το σπίτι σου. Η διαχείριση του προσωπικού σου μηχανήματος έχει κι αυτή τη δική της αισθητική, είναι μια μορφή τέχνης. Δεν είναι απλώς κάτι το χρηστικό. Κι αυτό το βλέπεις αν ασχοληθείς και λίγο με προγραμματισμό, κάποιες γλώσσες που όντως μπορείς να χρησιμοποιείς άνετα στην καθημερινότητά σου – όπως η AutoHotKey.

Παρεμπιπτόντως, εσείς στο dwrean.net, επειδή βλέπω ότι μου έρχονται κάμποσες επισκέψεις από το site σας, αν το διαβάζετε αυτό τώρα, σκεφτείτε να κάνετε μια παρουσίαση για την AutoHotKey. Είναι η καλύτερη γλώσσα για τα Windows αυτή τη στιγμή. Κάνεις ό,τι θέλεις μέσα στα Windows. Από τότε που τη βρήκα έπαψα να ψάχνω για διάφορα προγράμματα για να με εξυπηρετήσουν για το ένα και για το άλλο. Γιατί; Επειδή απλά φτιάχνω πλέον ο ίδιος αυτό που θέλω για να εξυπηρετηθώ.

Με την AutoHotKey έχω φτιάξει πρόγραμμα που ρυθμίζει το clipboard με μερικά κουμπιά, πρόγραμμα που σου φτιάχνει HTML για website, πρόγραμμα που κάνει πολύ καλό search (με regular expression) μέσα στα αρχεία του συστήματος (πολύ πιο αποτελεσματικό από το search που έχει το Explorer), πρόγραμμα που ψάχνει συγχρόνως μέσα σε πολλά αρχεία κειμένου, πρόγραμμα που σου μετρά την ταχύτητα της σύνδεσης του ίντερνετ, πρόγραμμα που βάζει τα Windows σε ένα είδος «theater mode» που το έχω για να ρεμβάζω, βασικά, όταν κάθομαι στον καναπέ μου. Και δεν λέω ούτε τα μισά.

Γι’αυτό αγαπώ τα Windows. Τα έχω κάνει δικά μου.

Και θα ήθελα να δω και τις εταιρείες να προωθούν μια τέτοια λογική: τη λογική τού να κάνεις το λειτουργικό σύστημα δικό σου, σαν το σπίτι σου. Είμαστε σε virtual reality εποχή, άλλωστε, δεν είμαστε;

Αλλά η Microsoft δεν κάνει αυτό. Η Microsoft προσπαθεί να σε εξαναγκάσει να αγοράσεις τα καινούργια μηχανήματα που κυκλοφορούν στην αγορά.

Και, εντάξει, να τα αγοράσουμε κι αυτά, αλλά όταν θέλουμε να τα αγοράσουμε (κι εγώ, όπως είπα, πήρα laptop τις προάλλες), όχι επειδή κάποιος μάς αναγκάζει.

Πότε θα σταματήσουν αυτά τα καραγκιοζιλίκια;